|
  



      
|
|
Historia Polskiego Towarzystwa Numizmatycznego
Polskie Towarzystwo Numizmatyczne wywodzi się z przedwojennego
zorganizowanego ruchu numizmatycznego. Jego poprzednikami były:
Towarzystwo Numizmatyczne w Krakowie (rok założenia - 1888),
Towarzystwo Numizmatyczne Warszawskie (rok założenia - 1915, sięgające
swoimi korzeniami do roku 1845), Towarzystwo Numizmatyczne w Poznaniu
(rok założenia - 1920), Związek Numizmatyków Lwowskich (rok założenia
- 1925) i Towarzystwo Numizmatyczne w Bydgoszczy (rok założenia
- 1935).
W okresie powojennym numizmatycy polscy zrzeszeni byli kolejno:
w Polskim Towarzystwie Archeologicznym, potem w Polskim
Towarzystwie Archeologicznym i Numizmatycznym, by w 1991
roku uzyskać dzisiejszy status.
PTA powstało podczas zjazdu połączeniowego PTA we Wrocławiu, Polskiego
Towarzystwa Prehistorycznego w Poznaniu, Polskiego Towarzystwa
Numizmatycznego w Krakowie i Warszawskiego Towarzystwa Numizmatycznego,
który odbył się pod patronatem PAN w Nowej Hucie 14-15 VI 1953.
Pomimo powołania Sekcji Numizmatycznej z L. Piotrowiczem jako przewodniczącym,
zastój w działalności numizmatycznej PTA przedłużał się, z
wyjątkiem Koła Numizmatycznego Warszawskiego Oddziału PTA wydającego
kwartalnik "Biuletyn Numizmatyczny" (1953-55). Ożywienie
ruchu numizmatycznego sprawiły dopiero w latach 60. terenowe
ośrodki, w których powstały koła i sekcje numizmatyczne (1959
- Katowice; 1961 - Łódź, Wrocław, Poznań; 1962 - Częstochowa, Kraków,
Lublin i Toruń; 1963 - Gdańsk, Gniezno; 1964 - Białystok, Bydgoszcz,
Radom i Szczecin), działające w końcu dekady już w 31
ośrodkach liczących 1330 członków. PTA publikowało popularnonaukowe
"Z otchłani wieków", "Biuletyn Numizmatyczny"
i naukowe "Wiadomości Numizmatyczne". W 1971
przemianowane na PTAiN. Prezesi: J. Kostrzewski (1953-70), R. Kiersnowski
(1970-71).
PTAiN, przemianowane w 1971 z PTA na skutek zwiększającego
się udziału numizmatyków w działalności organizacyjnej i popularyzatorskiej,
realizowanej w formie kilkuset wystaw oraz prelekcji rocznie,
rozwiniętej akcji wydawniczej katalogów i lokalnych periodyków
numizmatycznych, emisji licznych medali pamiątkowych (np. w seriach:
władcy Polski, słynne bitwy i powstania narodowe, numizmatycy
polscy, itd.); było organizatorem konferencji numizmatycznych i
archeologicznych. w 1987 liczyło ponad 6600 członków
i ok. 700 kandydatów skupionych w 98 jednostkach organizacyjnych.
Prezesi: R. Kiersnowski (1971-81), S. Suchodolski (1981-87), L.
Kokociński (1987-91).
Polskie Towarzystwo Numizmatyczne, przemianowane w 1946 z
Towarzystwa Numizmatycznego w Krakowie, w 1953 włączone
do Polskiego Towarzystwa Archeologicznego. Reaktywowane w 1991
na Walnym Zjeździe w Leżajsku na skutek zmiany nazwy PTAiN
po wystąpieniu większości archeologów. Kontynuuje działalność naukową
i popularnonaukową. Jest członkiem Międzynarodowej Komisji Numizmatycznej.
Prezesi: Lech Kokociński (1991-1999), Tomasz Bylicki (1999-2000),
Jerzy Piniński (2000-2001), Aleksander M. Kuźmin (2001-2003), Mariusz
Mielczarek (2003 -). Sekretarze Generalni: K. Pikulski (1991-1995),
A. Zając (1995 -).
Najwyższą władzą PTN jest Walny Zjazd, który obraduje co dwa lata
z tym, że co 4 lata Walny Zjazd jest Zjazdem Sprawozdawczo-Wyborczym.
W okresie między Zjazdami, Towarzystwem zarządza Zarząd Główny.
Dotychczas odbyło się osiem Walnych Zjazdów Delegatów, które wytyczyły
kierunki działania Towarzystwa: 1993 Wrocław; 1995 Częstochowa;
1997 Lubin; 1999 Mrągowo; 2001 Augustów; 2003 Konin; 2005 Sanok;
Gorzów 2007.
Na Zjeździe wrocławskim - 1993 - został uchwalony Statut PTN. VI
Zjazd w Koninie, uchwalił kilka istotnych zmian w treści
Statutu.
Siedziba ZG PTN znajduje się w Warszawie, ul. Jezuicka 6/8,
tel./fax 0*22 831-39-28.
Towarzystwo działa na terenie całego kraju. Członkowie PTN zrzeszeni
są w 49 Oddziałach oraz w 28 Kołach. Aktualnie (2007 r.) PTN liczy
2000 członków.
Biblioteka PTN liczy 3556 tytułów pozycji zwartych, 174 tytuły
wydawnictw ciągłych krajowych i zagranicznych i 44 tytuły wydawnictw
ciągłych regionalnych, wydawanych przez Oddziały i Koła PTN. Jest
największą tego typu placówką w kraju.
Zbiory pozyskiwane są na zasadzie wymiany zagranicznej (36 ośrodków),
wymiany krajowej, nielicznych zakupów oraz darowizn.
Powstanie Polskiego Towarzystwa Numizmatycznego było wynikiem potrzeby
skupienia numizmatycznych środowisk naukowych i ruchu kolekcjonerskiego
w jedną organizację. Po okresie przejściowym, kiedy numizmatycy
byli zrzeszeni w PTA, a potem w PTAiN, okazało się,
że ruch numizmatyczny jest na tyle silny, a jednocześnie na
tyle zorganizowany, aby powołać samodzielne Towarzystwo.
Członkowie PTN rekrutowali się praktycznie ze wszystkich środowisk
społeczno-zawodowych.
Cele stojące przed Towarzystwem zostały określone w § 10 Statutu
PTN następująco:
Towarzystwo realizuje swoje cele poprzez:
- współdziałanie z władzami, instytucjami oraz organizacjami zainteresowanymi
działalnością Towarzystwa, a w szczególności ze względu
na cele działania: resortem Kultury i Sztuki oraz Polską Akademią
Nauk,
- prowadzenie badań numizmatycznych,
- urządzanie sesji i posiedzeń naukowych, odczytów i zebrań publicznych,
organizowanie wystaw i pokazów z zakresu numizmatyki,
- zapoznawanie społeczeństwa z wynikami badań naukowych w wydawanych
czasopismach naukowych, popularnonaukowych i innych wydawnictwach
poświęconych numizmatyce,
- emitowanie i rozprowadzanie medali historycznych i okolicznościowych,
- współpracę z gabinetami numizmatycznymi oraz społeczne zaangażowanie
związane z rozwojem zbiorów numizmatycznych,
- przedstawianie zainteresowanym władzom i instytucjom postulatów
i opinii w zakresie numizmatyki,
- współpracę z pokrewnymi instytucjami zagranicznymi i międzynarodowymi
oraz propagowanie zagadnień numizmatyki polskiej poza granicami
kraju,
- propagowanie i egzekwowanie zasad etyki numizmatyka - kolekcjonera
świadomego wartości historycznej i ogólnospołecznej zbiorów
numizmatycznych,
- podejmowanie działalności gospodarczej z zachowaniem obowiązujących
w tym zakresie przepisów,
- organizowanie aukcji numizmatycznych i innych form wymiany
kolekcjonerskiej.
Środki finansowe na prowadzenie działalności Towarzystwa pochodzą
ze składek członkowskich, dotacji na organizowane konferencje naukowe,
przeprowadzanych aukcji walorów numizmatycznych i sprzedaży wydawnictw
własnych. Towarzystwo nie prowadzi działalności gospodarczej, zaś
wszystkie wpływy finansowe przeznaczane są na prowadzenie działalności
statutowej.
PTN zorganizowało siedem Międzynarodowych Konferencji Numizmatycznych
w Supraślu z udziałem numizmatyków z Litwy, Łotwy, Białorusi,
Ukrainy, Słowacji i Polski.
Materiały z każdej Konferencji zostały opublikowane drukiem.
Także w Sanoku odbyły się dwie międzynarodowe Konferencje
poświęcone szeroko rozumianej numizmatyce Regionu Karpackiego (1999
i 2002). Wzięli w nich udział numizmatycy z Ukrainy, Rumunii,
Węgier, Słowacji i Polski.
Oprócz konferencji numizmatycznych organizowanych przez ZG PTN,
każdy z Oddziałów prowadzi własną działalność, przede wszystkim
popularnonaukową. Są to odczyty dla członków (rocznie około 500),
wystawy okolicznościowe (w skali roku jest to około 200-300 wystaw),
publikacje w prasie lokalnej, etc.
PTN prowadzi także działalność wydawniczą.
PTN jest członkiem Międzynarodowej Komisji Numizmatycznej. Towarzystwo
podpisało także umowy o współpracy ze Słowackim Towarzystwem Numizmatycznym
i Białoruskim Towarzystwem Numizmatycznym. Współpraca polega przede
wszystkim na wzajemnym udziale w organizowanych konferencjach,
wygłaszaniu referatów naukowych, wymianie publikacji, współpracy
z pismami wydawanymi przez zainteresowane strony, wymianie kolekcjonerskiej,
etc.
ZG PTN wydaje jedno pismo - kwartalnik Biuletyn Numizmatyczny, ukazujący
się nieprzerwanie od 1965 roku.
Archiwum PTN przechowywane jest w siedzibie ZG PTN.
PTN nie doczekało się jeszcze opracowania swojej historii.
|

Bolesław II Krzywousty,
denar, rewers,
Kop. 42.

Władysław II Wygnaniec,
denar, awers,
Kop. 49a.

Bolesław IV Kędzierzawy,
denar, rewers,
Kop. 55 b.

Bolesław IV Kędzierzawy,
denar, rewers,
Kop. 56k.

August II,
talar koronny,
awers,
Kop. 2136.

II Rzeczypospolita,
5 złotych, rewers,
Kop. 2940.

PRL, 10000 zł,
rewers.

Oleśnica,
Henryk Wacław
i Karol Fryderyk,
24 krajcary,
rewers,
Kop. 6150

Michał Kuchmeister
von Sternberg,
szeląg krzyżacki,
rewers,
Kop. 9026.

brakteat krzyżacki,
Kop. 8996.

Legnica, Fryderyk II,
grosz, awers,
Kop. 4924.
|
|